Krwiodawstwo

Ważne Informacje...

Dla osób chcących oddać krew...

Co to jest krew ?

Krew to płynna tkanka składająca się z krwinek czerwonych, krwinek białych, płytek krwi i osocza (plazmy).

  • krwinki czerwone - są odpowiedzialne za transport tlenu do wszystkich komórek organizmu,
  • krwinki białe - są odpowiedzialne za obronę organizmu przed infekcjami,
  • płytki krwi - odpowiadają za zatrzymanie krwawienia,
  • osocze (plazma) - stanowi do 55 proc. objętości krwi, jest to część płynna krwi; zawiera białka (albuminę, czynniki krzepnięcia, białka odpornościowe), jest odpowiedzialne za transport wody
    i substancji odżywczych do komórek, a także odprowadzanie produktów przemiany materii do wątroby, nerek i płuc.

Procentowy udział grup krwi w polskiej populacji:

Jedną z cech ludzkiej krwi jest zróżnicowanie serologiczne - człowiek ma jedną z czterech grup krwi:

A, B, AB lub 0. Oprócz grup krwi układu AB0 człowiek może posiadać na swoich krwinkach antygen Rh (ok. 85 proc. ogółu ludności).

W polskiej populacji na 100 osób przypada:

A Rh(+) 32 proc.
0 Rh(+) 31 proc.
B Rh(+) 15 proc.
AB Rh(+) 7 proc.
A Rh(-) 6 proc.
0 Rh(-) 6 proc.
B Rh(-) 2 proc.
AB Rh(-) 1 proc.


Jak wynika z powyższego zestawienia, tylko 15 proc. populacji polskiej posiada grupę krwi Rh ujemną, dlatego też centra krwiodawstwa często borykają się z niedoborami w tych grupach. W związku z tym zwracamy się z gorącą prośbą do osób, które posiadają grupę krwi Rh ujemną, o systematyczne uczestnictwo w krwiodawstwie.

Metody oddawania krwi:

Metoda konwencjonalna

- dawca oddaje krew pełną w ilości 450 ml. Krew pełna może być pobrana nie częściej niż sześć razy od mężczyzny i cztery razy od kobiety w ciągu roku (tj. co dwa miesiące od mężczyzny, co trzy miesiące od kobiety). Przerwa po oddaniu krwi wynosi co najmniej osiem tygodni.

Metoda plazmaferezy automatycznej

- dawca oddaje tylko osocze (plazmę) w ilości 600 ml. Osocze metodą automatycznej plazmaferezy można pobrać do 20 razy w ciągu roku (nie więcej niż 15 litrów). Przerwa po oddaniu osocza wynosi co najmniej dwa tygodnie.

Metoda trombaferezy i leukaferezy

- dawca oddaje tylko wybrane elementy komórkowe krwi (płytki, krwinki białe) w odstępach nie krótszych niż cztery tygodnie. Zabiegi trombaferezy i leukaferezy można wykonać do 12 razy w ciągu roku, a przerwa między nimi wynosi co najmniej cztery tygodnie.

Jak się przygotować do oddawania krwi ???

Zanim oddasz krew, powinieneś się do tego przygotować. To nie jest nic skomplikowanego, wystarczy tylko:

  • W ciągu doby poprzedzającej oddanie krwi wypić ok. 2 l płynów (woda mineralna, soki).
  •  Być wyspanym.
  •  Co najmniej 24 godz. przed oddaniem krwi usunąć z jadłospisu tłuszcze pochodzenia zwierzęcego, np. mleko, masło, kiełbasę, pasztet, śmietanę, rosół, tłuste mięso oraz jajka, orzeszki ziemne i ciasta kremowe oraz potrawy ostro przyprawione.
  •  Nie palić papierosów co najmniej 1 godzinę przed zabiegiem.
  •  Nie zgłaszaj się do oddania krwi, jeśli jesteś przeziębiony (kaszel, katar) lub przyjmujesz leki.
  • Nie przychodź do oddania krwi po spożyciu alkoholu!!!
  • W dniu oddania krwi zjedz lekkie śniadanie (np. pieczywo, chuda wędlina, ser biały, dżem).
  • Pamiętaj - wychodząc z domu, sprawdź, czy wziąłeś ze sobą dowód osobisty - bez niego nie będziesz mógł oddać krwi.
  • Krew mogą oddawać kobiety i mężczyźni w wieku od 18 do 65 lat. Jak często? Kobiety co trzy miesiące, mężczyźni - co dwa.
Jak zachowywać się po oddaniu krwi ???

Stosuj się do zaleceń lekarza lub personelu pobierającego krew.

  • Trzymaj uciśnięte miejsce wkłucia odpowiednio długo (do 3 min z ręką wyprostowaną w łokciu). Pamiętaj, tego dnia nie należy dźwigać tą ręką ciężkich przedmiotów
  • Jeśli nie zastosujesz się do powyższych wskazówek, narazisz się na powstanie krwiaka lub zasinienie w miejscu wkłucia, (jeżeli tak się stanie - zastosuj okłady z altacetu).
  • Unikaj w tym dniu pośpiechu i energicznych ćwiczeń fizycznych.
  • Staraj się nie przebywać w zbyt gorących i dusznych pomieszczeniach.
  •  W przypadku wystąpienia w ciągu 48 godzin od pobrania krwi jakichkolwiek niepokojących objawów chorobowych należy telefonicznie zawiadomić: Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie tel. 22 514 60 14, 22 514 60 38, 22 617 49 55 do godz. 17 lub 22 514 60 08 po godz. 17 oraz całodobowo w dni wolne od pracy. Jeśli oddanie krwi miało miejsce w oddziale terenowym, numer telefonu właściwy dla danego oddziału terenowego można znaleźć na stronie internetowej Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie .

    Jeżeli jednak wystąpiły objawy osłabienia, należy:

  • Powiedzieć komukolwiek, kto jest obok ciebie, że oddawałeś krew i czujesz się słabo.

  •  Położyć się z nogami ułożonymi wyżej lub zrobić skłon tak, aby głowa znalazła się między nogami.

  • Osoby wykonujące takie zawody jak: pilot, maszynista, kierowca autobusu, operator dźwigu, osoby pracujące na wysokości, uprawiające wspinaczkę, głębokie nurkowanie, mogą powrócić do swoich zajęć nie wcześniej niż 12 godzin po oddaniu krwi.

    Uwaga! Złe samopoczucie może przydarzyć się każdemu.

    Jeśli zdarza się zawsze po oddaniu krwi, należy rozważyć decyzję o zaprzestaniu oddawania krwi.

    Po pobraniu krew zostanie przebadana, aby stwierdzić, czy dawca nie jest zakażony kiłą, HIV, żółtaczką typu B lub C. Jeśli test wypadnie pozytywnie, krew nie zostanie przetoczona.

    Przy pozytywnych wynikach badań (wskazujących na infekcję) zostaniesz o tym poinformowany.

Oddawanie krwi - krok po kroku

Proces oddawania krwi został tak opracowany, by zrobić to sprawnie i bezpiecznie dla dawcy. Sprzęt do poboru krwi jest jednorazowy, a miejsce wkłucia - odkażane. Pracownicy centrum krwiodawstwa, którzy będą ci towarzyszyć podczas całej procedury kwalifikowania oraz pobierania krwi, zadbają o to, aby odbyło się to sprawnie i bezpiecznie dla ciebie.

Krok 1. - rejestracja.

Po przybyciu do punktu poboru krwi wypełniasz specjalny kwestionariusz (koniecznie musisz przedstawić aktualny dokument tożsamości ze zdjęciem, numerem PESEL oraz adresem zamieszkania). W kwestionariuszu będziesz musiał podać swoje dane osobowe, ale uwaga - są one potrzebne tylko pracownikom centrum krwiodawstwa. Podanie danych osobowych kompetentnym pracownikom RCKiK jest konieczne z uwagi na twoje bezpieczeństwo. W przypadku uzyskania wyników badań wskazujących na to, że jesteś np. zakażony jakimś wirusem, centrum jest zobowiązane do powiadomienia cię o tym i skierowania do lekarza (centrum nie prowadzi profilaktyki i leczenia).

Bezpieczeństwo biorcy: Po przetoczeniu twojej krwi choremu w przypadku wystąpienia jakichkolwiek powikłań u tego biorcy może być konieczne wykonanie u ciebie dodatkowych badań (kontakt z tobą jako dawcą jest zatem ważny z powodu troski o dobro twoje i biorcy). Centrum obowiązuje ustawa o ochronie danych osobowych, informacje dotyczące dawcy są niejawne, dostęp do nich mają wyłącznie upoważnieni pracownicy RCKiK objęci tajemnicą służbową.

Krok 2. - badanie poziomu hemoglobiny.

Zanim oddasz krew, trzeba zbadać w niej poziom hemoglobiny. Robi się to wyłącznie przy użyciu sprzętu jednorazowego użycia przez pobranie próbki krwi.

Krok 3. - skrócone badanie lekarskie.

Lekarz z centrum krwiodawstwa sprawdzi stan twojego zdrowia. W wywiadzie poprosi o wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości, a jeśli wszystko będzie w porządku, zakwalifikuje cię do oddania krwi.

Krok 4. - oddanie krwi.

Pielęgniarka centrum krwiodawstwa wkłuje się do żyły igłą połączoną drenami z zestawem pojemników na krew. W czasie jednego poboru możesz oddać 450 ml krwi. Ani mniej, ani więcej. Krew jest zbierana do jednorazowego plastikowego pojemnika z płynem konserwującym. Pobór krwi trwa od pięciu do ośmiu minut.

Krok 5. - krótka regeneracja sił.

Po oddaniu krwi pozostajesz - w zależności od samopoczucia - co najmniej 3 min na fotelu, a do pół godziny na terenie miejsca poboru, żeby odpocząć i upewnić się, że wszystko jest OK. Opuszczając punkt poboru krwi, otrzymasz posiłek regeneracyjny o wartości kalorycznej 4500 kcal., tj. osiem tabliczek czekolady.

Ważne!

Możesz poprosić o wystawienie zaświadczenia usprawiedliwiającego twoją nieobecność w pracy (z zachowaniem prawa do wynagrodzenia), uczelni, szkole.

Pamiętaj: w każdej chwili podczas oddawania krwi możesz się wycofać bez podawania powodu!

Oddawanie krwi nie jest szkodliwe - BARDZO WAŻNE !!!
Oddanie krwi nie jest szkodliwe dla zdrowia osoby ją oddającej i nie powoduje przyzwyczajeń (czyli krew można przestać oddawać w dowolnej chwili swojego życia).
Potrzeba polskiej krwi !

Mamy najlepszy sprzęt, świetnych specjalistów - ale wciąż zbyt mało dawców. Tak można w skrócie podsumować stan polskiego krwiodawstwa A.D. 2007

Gdyby przeciętnego człowieka zapytać, do czego służy krew, to najczęściej słyszelibyśmy odpowiedź, że roznosi ona tlen po organizmie. Niewątpliwie prawda i niewątpliwie właśnie to jest najważniejszą funkcją tkanki płynnej zwanej krwią. To jednak dalece nie wszystkie jej zadania.

Krew to dla naszego organizmu zarówno ogromna autostrada, którą oprócz tlenu przewożone są niezbędne składniki odżywcze, jak i fabryka wielu ważnych substancji, czy też wreszcie bastion chroniący nas przed niebezpiecznymi wirusami i bakteriami. Wszystko to sprowadza się do jednego: bez krwi żyć się nie da.

Na stałe w naszych żyłach i tętnicach krąży około 5 litrów krwi. Czasami jednak potrzeba jej o wiele więcej - po wypadkach czy podczas planowych zabiegów chirurgicznych. W skrajnych przypadkach, jak np. podczas przeszczepu wątroby (to narząd o wyjątkowo gęstej sieci naczyń), pacjentowi trzeba w sumie przetoczyć nawet kilkanaście litrów krwi. A tej nie dostaniemy przecież ani w sklepie, ani w aptece. Stosowane w medycynie tzw. preparaty krwiozastępcze są w stanie jedynie objętościowo wyrównać ilość krwi utraconej np. w wyniku urazu, ale nie zastąpią jej funkcji. Prowadzi się co prawda badania nad sztuczną krwią, jednak są one jeszcze w powijakach i na sukces na tym polu w najbliższych latach nie ma co liczyć. Rozwiązanie jest jedno. Krew człowiekowi może oddać tylko inny człowiek.

Altruizm w skali globalnej

Na całym świecie absolutną podstawą systemu krwiodawstwa jest honorowe oddawanie krwi. Dobrowolne i altruistyczne. W kilku krajach próbowano co prawda wprowadzić system płacenia za krew, ale po pierwsze, nie sprawdził się, a po drugie, zdaniem ekspertów niesie to ze sobą zbyt wiele zagrożeń. Jakich?

Otóż podstawową sprawą przy pobieraniu krwi jest bezpieczeństwo. W przypadku dawcy sprawa jest dość prosta. Dzisiejszy sprzęt, technika, sterylność praktycznie dają 100-proc. gwarancję bezpieczeństwa dla osoby, która krew oddaje. Bardziej skomplikowana jest kwestia bezpieczeństwa biorcy. Aby ją zapewnić, kandydat na dawcę od momentu rejestracji aż do oddania krwi nosi na ręku specjalną opaskę ze swoim numerem - bez przecięcia nie da się jej zdjąć. Na każdym etapie można więc sprawdzić, czy dana osoba jest tą, za którą się podaje. Pierwszym etapem oddawania krwi jest wypełnienie specjalnej ankiety, która da odpowiedź na pytanie, czy nadajemy się na dawcę. W ankiecie tej znajdują się również pytania dotyczące stanu zdrowia, przebytych i istniejących chorób itp. - W przypadku dawców dobrowolnych, kierujących się pobudkami altruistycznymi mamy praktycznie gwarancję, że powiedzą prawdę, nie zatają, że przebyli np. jakąś chorobę zakaźną, która mogłaby ich zdyskwalifikować. Gdyby jednak w grę wchodziły pieniądze, mogłoby dojść do prób oszustwa czy kłamstw. Dlatego komercyjne oddawanie krwi na świecie nie istnieje - tłumaczy dr Dariusz Piotrowski kierujący Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie.

Mazowieckie centrum podobnie jak 21 pozostałych w naszym kraju jest wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt diagnostyczny, który jest w stanie zapewnić, że pobrana krew jest na tyle bezpieczna, na ile może to zagwarantować współczesna nauka. - Wirusa HIV jesteśmy w stanie wykryć już w 11. dniu od ewentualnego zakażenia (w ubiegłym roku na ponad 100 tys. wszystkich donacji na Mazowszu tylko w dwóch przypadkach potencjalnych dawców zdyskwalifikowano ze względu na obecność wirusa HIV). Wirusa żółtaczki zakaźnej typu C wykrywamy po około miesiącu, typu B - po dwóch, trzech miesiącach. Oczywiście 100 proc. gwarancji bezpieczeństwa nie uzyskamy nigdy, ale w praktyce nie zdarza się, by ktoś po przetoczeniu krwi zachorował np. na AIDS - mówi dr Piotrowski.

Prawdy i mity

Po pobraniu krew trafia do specjalistycznej obróbki. Wbrew powszechnemu mniemaniu nie jest bowiem tak, że przetacza się krew w takiej samej postaci, w jakiej się ją pobrało. Przetacza się już konkretne preparaty, które choremu są potrzebne: krwinki, płytki czy osocze.

Warto też uświadomić sobie, na czym w praktyce polegają społeczne akcje pilnego poszukiwania i oddawania krwi dla znajomego X, który np. uległ wypadkowi. - W rzeczywistości prawie nigdy taka krew nie trafia do tej konkretnej osoby. Nie ma na to czasu - przygotowanie krwi do przetoczenia zajmuje kilka dni. Poszkodowany dostaje wtedy preparat z zapasów, natomiast krew oddana przez rodzinę lub przyjaciół te zapasy wyrównuje - wyjaśnia dr Piotrowski.

Istnieje możliwość, że np. syn chce oddać matce swoją krew (oczywiście po uprzednim upewnieniu się, że jest ona zgodna grupowo), ale tylko gdy mamy do czynienia z zabiegiem zaplanowanym dużo wcześniej.

Na wielu oddziałach chirurgicznych istnieje również praktyka, by rodzinę pacjenta prosić o jakąś donację krwi. Niektórzy nie akceptują tego typu postępowania. - Moim zdaniem to kwestia odpowiedniego przeprowadzenia rozmowy przez lekarza, jego taktu i kultury. Powinien on poprosić i przekonać rodzinę do oddania krwi, wskazując na słuszność i szlachetność takiego postępowania. Wydaje mi się, że większość lekarzy postępuje właśnie w ten sposób. Zdarza się co prawda, że prośbę o donację krwi przedstawia się rodzinie w formie przymusu czy zobowiązania, jednak są to sytuacje sporadyczne - mówi dr Piotrowski.

Polskie centra krwiodawstwa nie ustępują w niczym tym na zachodzie Europy czy w USA. Również wiedza i umiejętności naszych specjalistów są na światowym poziomie. Największą bolączką polskiego krwiodawstwa jest wciąż zbyt mała liczba dawców. - Jeżeli chodzi o odsetek społeczeństwa, który regularnie oddaje krew, to, niestety, odstajemy od wielu krajów Europy. Najgorzej wygląda sytuacja z grupami krwi Rh(-). Praktycznie cały czas jej brakuje.

Jak więc przekonać ludzi, by chętniej i częściej oddawali krew? Na pewno jest to bezpieczne i na pewno szlachetne. Ale również korzystne dla zdrowia.

Badania naukowe pokazały, że honorowi dawcy krwi mają większe szanse przeżycia np. wypadku czy zabiegu chirurgicznego oraz szybciej wracają po ich przejściu do dobrej formy. Dlaczego tak się dzieje?

Otóż po oddaniu krwi organizm musi sobie stratę jakoś wyrównać, innymi słowy na nowo wyprodukować tyle krwi, ile od niego pobrano (z reguły trwa to kilka dni). Regularne oddawanie krwi oznacza więc także regularne jej odnawianie. A to sprawia, że zdolności regeneracyjne naszego układu krwiotwórczego (ale też innych układów naszego ciała) są znacznie większe od przeciętnych.

Jakie są jeszcze inne argumenty za oddawaniem krwi? - Chyba tylko ten najważniejszy. Nikt z nas nie ma i nie będzie miał pewności, że nie znajdzie się w sytuacji, w której będzie potrzebował krwi. A tę krew możemy dostać tylko od innego człowieka. Warto pomyśleć o tym i spłacić ten dług zawczasu - podsumowuje dr Piotrowski.

Sprawdź, czy możesz oddać krew !

Zanim oddasz krew, sprawdź, czy możesz to zrobić. Jeśli pozytywnie odpowiesz na choćby jedno pytanie przy dyskwalifikacji stałej - niestety nie możesz zostać honorowym dawcą krwi. Przy dyskwalifikacji czasowej - sprawdź dokładnie, czy minął już odpowiednio bezpieczny czas od wymienionych zabiegów lub objawów. Jeśli tak - możesz oddać krew.

Dyskwalifikacja stała obejmuje:

- Poważne choroby układu krążenia aktualne lub przebyte, między innymi:

- wady serca (poza wadami wrodzonymi całkowicie wyleczonymi),

- choroba niedokrwienna mięśnia sercowego,

- stan po zawale mięśnia sercowego,

- zaburzenia rytmu serca,

- niewydolność krążenia,

- miażdżyca znacznego stopnia,

- choroby pochodzenia naczyniowo-mózgowego (np. stan po udarze mózgu).

Poważne choroby układu pokarmowego (w tym schorzenia wątroby), oddechowego, moczowego, nerwowego (szczególnie padaczka, nawracające choroby psychiczne, organiczne schorzenia układu nerwowego oraz przewlekłe choroby OUN - ośrodkowego układu nerwowego).

Poważne choroby skóry.

Choroby krwi i układu krwiotwórczego, zaburzenia krzepnięcia w wywiadzie.

Choroby metaboliczne i układu endokrynnego, np. cukrzyca, choroby tarczycy, nadnerczy itp.

Choroby układowe, np. kolagenozy.

Nowotwory złośliwe.

Choroby zakaźne:

- WZW typu B, WZW typu C, wirusowe zapalenie wątroby w wywiadzie,

- żółtaczka pokarmowa i każda żółtaczka o niejasnej etiologii,

- babeszjoza,

- Kala Azar (leiszmanioza trzewna),

- Trypanosoma Crusi (gorączka Chagasa),

- promienica,

- tularemia,

- HLTV I/II - retrowirus uważany m.in. za czynnik wywołujący białaczkę/chłoniaka z komórek T

u dorosłych - występuje endemicznie w południowej Japonii i basenie Morza Karaibskiego.

• Nosicielstwo wirusa HIV oraz zespół nabytego upośledzenia odporności (AIDS).

Przynależność do grup, które ze względu na swoje zachowania seksualne są szczególnie narażone

na zakażenia poważnymi chorobami mogącymi przenosić się drogą krwi, w tym:

- narkomani,

- osoby uprawiające prostytucję,

- osoby często zmieniające partnerów seksualnych.

Osoby mające partnerów seksualnych z wyżej wymienionych grup.

Lekozależność, alkoholizm.

Choroba Creutzfeldta-Jakoba u osoby lub w rodzinie.

Kiła.

Przebycie przeszczepu rogówki, opony twardej, leczenie w latach 1958-86 hormonem wzrostu uzyskanym z ludzkich przysadek.

Leczenie bezpłodności w latach 1965-85 zastrzykami hormonów.

Przebywanie w okresie od 01.01.1980 r. do 31.12.1996 r. łącznie przez sześć miesięcy lub dłużej w Wielkiej Brytanii, Francji, Irlandii.

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem substancji psychotropowych.

Każdy przypadek stosowania domięśniowo lub dożylnie leków, które nie zostały przepisane przez lekarza.

Dyskwalifikacja czasowa obejmuje:

Okres miesiączkowania i do trzech dni po zakończeniu.

Siedem dni po zabiegu usunięcia zęba, leczeniu przewodowym i innych drobnych zabiegach chirurgicznych.

Do następnego dnia po leczeniu zęba i wizycie u higienistki stomatologicznej.

Sześć miesięcy w przypadku większych operacji i innych zabiegów medycznych wykonywanych sprzętem wielokrotnego użytku i przebiegających z naruszeniem skóry lub błon śluzowych.

Sześć miesięcy po wykonaniu tatuażu, zakładaniu kolczyków itp.

Sześć miesięcy od zabiegu akupunktury (chyba że została wykonana igłami do akupunktury jednorazowego użytku przez wykwalifikowanego lekarza).

Sześć miesięcy od kontaktu z obcą krwią (kontakt śluzówki z krwią lub ukłucie igłą).

Sześć miesięcy od zabiegu endoskopii z użyciem fiberoendoskopu, (np. gastroskopia, kolonoskopia, artroskopia).

Czas do pełnego wyleczenia w przypadku ostrych chorób (np. układu pokarmowego, moczowego, oddechowego).

Okres, gdy wartość ciśnienia tętniczego nie mieści się w granicach 90/60-180/100 mm Hg, tętno miarowe 50-100/min.

Dwa lata po wyleczeniu gruźlicy i otrzymaniu od lekarza ftyzjatry zaświadczenia o wyleczeniu.

Choroby zapalne i uczuleniowe skóry, ostre stany uczuleniowe i okres odczulania, zaostrzenie przewlekłej choroby alergicznej.

Rok od zakończenia leczenia na rzeżączkę.

Sześć miesięcy od powrotu z krajów o wysokiej zachorowalności na AIDS (np. Afryka Środkowa

i Zachodnia, Tajlandia).

Wystąpienie objawów sugerujących chorobę AIDS, takich jak:

- przewlekłe powiększenie węzłów chłonnych (zwłaszcza szyjnych, karkowych, nadobojczykowych i pachowych),

- nocne poty,

- gorączka o niewyjaśnionej przyczynie,

- niewyjaśniona utrata wagi ciała,

- przewlekła biegunka.

Nietypowe zmiany skórne powodują dyskwalifikację do czasu wyjaśnienia ich przyczyny.

Sześć miesięcy od powrotu z rejonów, gdzie endemicznie występują choroby tropikalne i malaria,

(jeśli nie wystąpiły w tym okresie objawy choroby).

Dwa lata od potwierdzonego wyleczenia Brucelozy i gorączki Q.

Trzy lata po zakończeniu leczenia i braku objawów malarii (pod warunkiem, że badania immunologiczne lub metodami biologii molekularnej dają wyniki negatywne).

Dwa lata po przebyciu gorączki reumatycznej, jeśli nie wystąpiła przewlekła choroba serca.

Dwa lata od potwierdzonego wyleczenia zapalenia szpiku.

Sześć miesięcy od całkowitego wyleczenia z toksoplazmozy.

Sześć miesięcy od wyleczenia mononukleozy zakaźnej.

Ciąża i okres karmienia piersią oraz:

- sześć miesięcy po porodzie lub po zakończeniu ciąży.

Sześć miesięcy po przetoczeniu krwi i jej składników.

Sześć miesięcy po przeszczepie ludzkich komórek i tkanek.

Co najmniej dwa tygodnie po przebyciu choroby zakaźnej i uzyskaniu prawidłowych wyników badań klinicznych i laboratoryjnych.

Dwa tygodnie po przebyciu grypy, zakażenia grypopochodnego i gorączce powyżej 38 st. C.

Dwa tygodnie po zaprzestaniu przyjmowania antybiotyków.

Kontakt z chorobami zakaźnymi dyskwalifikuje na czas równy inkubacji danej choroby

(zwykle cztery tygodnie).

Bliski kontakt w warunkach domowych z chorym na wirusowe zapalenie wątroby dyskwalifikuje na okres sześć miesięcy.

Okres pozbawienia wolności i sześć miesięcy po odbytej karze więzienia.

Po szczepieniach okresowo na czas uzależniony od rodzaju szczepionki:

- cztery tygodnie od szczepienia szczepionkami z osłabionymi bakteriami i wirusami przeciw BCG, odrze, różyczce, żółtej febrze, nagminnemu zapaleniu ślinianek przyusznych, nagminnemu porażeniu dziecięcemu, durowi brzusznemu, cholerze,

- 48 godzin od szczepienia szczepionkami z zabitymi bakteriami, riketsjami, wirusami przeciw cholerze, durowi brzusznemu, krztuścowi, durowi plamistemu, nagminnemu porażeniu dziecięcemu,

- 48 godzin od szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A lub B (bez kontaktu

z chorobą),

- 3 miesiące po biernym uodparnianiu surowicami odzwierzęcymi,

- 48 godzin od przyjęcia anatoksyny błonicowej i tężcowej,

- 48 godzin od przyjęcia szczepionki przeciw wściekliźnie i kleszczowemu zapaleniu mózgu,

a 1 rok w przypadku ryzyka zakażenia.



Przyjmowanie leków:

Przyjmowanie leków może wskazywać na istnienie choroby powodującej dyskwalifikację, dlatego należy wyjaśnić przyczynę stosowanego leczenia.

Okres przyjmowania leków z wyjątkiem witamin, doustnych leków antykoncepcyjnych oraz leków hormonalnych stosowanych w okresie menopauzy. W przypadku przyjmowania innych leków, aby oddać krew, należy uzyskać zgodę lekarza (np. zażywanie aspiryny lub leków zawierających kwas acetylosalicylowy dyskwalifikuje przez trzy dni od ostatniego zażycia).

Ważne informacje !!!
  •  Oddawanie krwi jest całkowicie bezpieczne - krew pobiera się zawsze sprzętem jednorazowego użytku!
  •  Krew pobierają wykwalifikowani pracownicy centrum krwiodawstwa.
  •  W krwiobiegu dorosłego człowieka krąży ok. 5-6 l krwi. Częstość, rodzaj i objętość donacji (tzn. pobrania krwi) ustala lekarz, który przed pobraniem krwi sprawdzi twój stan zdrowia.
  •  Krew jest potrzebna nie tylko ofiarom wypadków, ale także cierpiącym na szereg poważnych chorób. Przetaczana w postaci przetworzonych składników lub jako krew pełna pozwala ratować życie i zdrowie. Jej źródłem jest każdy zdrowy człowiek!
  •  Oddawanie krwi jest honorowe i bezpłatne! Za oddanie krwi nie płacisz ani nie dostajesz pieniędzy za oddaną krew!
  • Za medyczne aspekty działalności związanej z procedurą poboru krwi odpowiedzialność ponosi Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa (RCKiK).
Pleszewski Klub Krwiodawców